حیا یک ضرورت است مسئولین ما باید دیدشان را عوض کنند!

حلقه مفقوده جامعه ما در اداره ارشاد و فنی حرفه ای و آموزش و پرورش و وزارت علوم ، عدم وجود نظارت است. تا جایی که تحت عنوان خصوصی سازی هر کاری میخواهند انجام دهند و ادارات دولتی ما هم فرش قرمز برای آنها پهن کنند.

به گزارش هنرما، با گذری در فضای شهر، تابلوهای زیادی را می بیینیم که نشان می دهد در این مکان یک مرکز آموزشی دایر شده است. همانطور که از اسمش پیداست قرار است این مکان ها یک مرکز آموزشی باشد و غیر از این هم چیز دیگری انتظارمان نیست.

حس کنجکاوی مان غلبه می کند و به عنوان کارآموز به چند مرکز سرک کشیدیم و اطلاعات جالبی هم کسب کردیم؛  اطلاعاتی که نشان می دهد ادارات فوق، طی سه سال گذشته  به وظایف خود عمل نکرده اند و یا اگر هم از لحاظ قانونی درست عمل کرده اند لااقل افراد ناظرشان صلاحیت لازم را برای رسیدگی به این امر نداشته اند.

در اولین  اقدام به مرکزی در قلب شهر و یکی از پر تردد ترین خیابان های شهرمان رفتیم. یک فضایی که بیشتر ما را یاد دانشکده های دانشگاه های غیر انتفاعی می انداخت. در بدو ورود تابلو کوچکی بر دیوار بود که نمایانگر مجوز فعالیت این مرکز بوده است. پس فهمیدیم یک مرکز قانونی است و برخلاف وجود تعداد زیادی مرکز غیر قانونی، گویا اینجا از اداره کل فنی و حرفه ای استان اصفهان مجوز فعالیت دارد.

ساختمانی سه طبقه با کلاس هایی نسبتا بزرگ. چند مربی در کلاس حاضر بودند. اما چیزی که توجه را جلب کرد وجود کلاس های مختلط، و یا دو نفره دختر و پسر با ظاهری نابهنجار سر این کلاس ها بود.

مدیر این مرکز که آقای موجهی هم هست می گوید من نمی توانم سخت گیری کنم. چون اگر این فردی که اینجا کشف حجاب می کند را جلوگیری کنیم چند صباحی دیگر خارج کشور رفته و آنجا کشف حجاب می کند.

با یکی از مسئولین اداره کل فنی و حرفه ای اصفهان تماس میگیرم و مورد را بازگو میکنم. در کمال ناباوری به این مهم رسیدم که طی سه سال اخیر تنها ۲ مرتبه از این مرکز بازرسی سرزده انجام شده است و آن هم برای تکمیل شدن آمارشان! و در این دو مرتبه هم هیچ تخلفی گزارش نشده است که بیشتر نشان می دهد یا بازدید کننده اعزامی اطلاعات کافی و دید نظارتی نداشته و یا داشته و به صلاحدیدی اقدام به ارائه گزارش نکرده است. چرا که شاهدان عینی در خود مرکز آموزشی به رخ دادن این تخلف بصورت دائمی اذعان دارند.

یکی از کارشناسان فنی و حرفه ای اصفهان را در مسیر دیدم و با او هم مطلب را بازگو کردم. وی هم مطلب جالب توجه دیگری را گفت.

می گفت: حتی اگر نیرویی که ما اعزام می کنیم گزارش درستی هم ارائه دهد، برخوردهای سازمانی با وی کاملا سلیقه ای است. هستند مراکزی که کار خوب و به روز انجام می دهند ولی جایی دیده نمی شود و همچنین برعکس مراکزی را که باید تندیسشان به عنوان کانون تخلف ساخته شود ولی هیچ برخوردی نمی شود بلکه با چرب زبانی و واسطه ها کار خود را انجام می دهند.

وی افزود: حتی اگر در خود سازمان به نتیجه برسند که باید برخورد شود و قانون هم اجازه دهد وجود افراد معلوم الحال در کمیسیون ها و هیات های نظارت کار را باز خرابتر می کند و برخوررد با اینها را با عنوان حمایت از بخش خصوصی سخت تر.

نکته ای که در این مرکز دستمان را گرفت این بود که تابلو و نشان سر درب مرکز با آرم سازمان فنی و حرفه ای در حقیقت یک پوشش برای رفتارهای خارج از ضابطه این مراکز است.

از آن خیابان کمی دورتر می شویم و می رویم به یک آموزشگاه موسیقی…

وضع در مراکز مرتبط با اداره ارشاد کمی وخیم تر است؛ چرا که در قالب هنر همه چیز را حلال می دانند و اساتید متعهد این رشته هم به کارگاههای تولیدی خود رفته اند و کنج عزلت گزیده اند.

یکی از اساتید موسیقی را به حرف گرفتم. وی که موسیقیدان متعهد این روزهای شهرمان است گفت: از بالا به پایین و یا برعکس در طول افراد حرکت کنیم، یعنی متخلفین ما ریشه در ارشاد دارند و برعکس!

وی که سرش چندان شلوغ نبود دلیل این خلوتی را جلوگیری از ورود افراد معلوم الحال و خانم های بد حجاب به آموزشگاه خود می داند و می گوید:  آن جاهایی که خانم بی حجاب، روابط خارج از عرف و حمایت های برخی از کارمندان مشخص ارشاد وجود دارد قطعا هنرجوی بیشتری هم مراجعه می کند.

این مدیر آموزشگاه گفت: وقتی به ارشاد می رویم متخلف ها را بیشتر تحویل می گیرند.

درست روبروی این مرکز، تجمعی از دختران و پسران نابهنجار را دیدم. آنجا رفتم و آموزشگاه زبانی را دیدم که یکی دو کلاس مختلط را برگزار کرده است و القصه…

وقتی سوال کردم گفتند: ما کارآموز نیستیم و این مکان را صرفا اجاره کرده ایم برای دو برنامه که داشته ایم. و بار تاسف خوردن ما بیشتر شد.

به دفتر آمدم و سراغ آئین نامه های قانونی مراکزآموزشی.

آئین نامه می گفت: برگزاری کلاس های مختلط ممنوع است.

بند دیگری می گفت: آموزشگاههایی که مجوز آموزش تک جنسیتی دارند نمی توانند جنس مخالف را آموزش دهند.

اینها قسمت هایی از بندهای قانونی آئین نامه هاست که مغفول مانده است و لازم است ادارات با توجه به این آئین نامه نسبت به تربیت نیروی ناظر متعهد و متخصص اقدام کنند و با دیدی فرهنگی برای صدور مجوزها، از فرد متقاضی علاوه بر رزومه پیوست های فرهنگی را هم درخواست کند.

گویا حلقه مفقوده جامعه ما در اداره ارشاد و فنی حرفه ای و آموزش و پرورش و وزارت علوم، عدم وجود نظارت است. تا جایی که تحت عنوان خصوصی سازی هر کاری میخواهند انجام دهند و ادارات دولتی ما هم فرش قرمز برای آنها پهن کنند.

مسئولین ما باید دیدشان را عوض کنند! جایی که حیا و عفت یک ضرورت است حمایت از ناهنجاری ها همصدایی با بی حیایی است.

انتهای پیام/ع

Go to TOP