نقدی بر اکران فیلم مدافع فتنه «عصبانی نیستم»؛

وقیحانه است آقای وزیر ارشاد/ ترس و حماقت

اگر مسئولان اداره ارشاد با هر سخنی و عملی تحت فشار قرار می گیرند پس زمانی اندک نمی گذرد که میدان را برای اجنبی باز می کنند مگر نه این است که «یادمان باشد پیام آفتاب/ دست نااهلان نیفتد انقلاب» اما گویا نااهلان هم به میدان آمده اند تا خودی نشان دهند.

سید محمد حسین منتظر القائم: انگار همه چیز دست به دست هم می دهد تا برای سرباز کردن زخمی دوباره فتنه ای دوباره ایجاد شود. فتنه ای که از دل هنر برخیزد. آن هم از نوع سینمایی اش. اکران فیلم«عصبانی نیستم» فیلم مدافع فتنه در آستانه سالگرد ۹ دی با موافقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اکران می شود و چه سخنی از این ابذال بدتر که سازمانی که کلمه اسلامی را به خود دارد حالا می خواهد برخلاف نامش عمل کند و به بهانه اینکه تحت فشار قرار گرفته است قبول می کند که این فیلم اکران شود. حمایت از آشوب های خیابانی و دلهره هایی که یک جامعه را به قهقهرا کشانده است حالا در قالب یک فیلم به مردم نشان داده می شود و این عمل سرکوب این قیام و تحقیر کردن آن است. در واقع تحقیر کردن مردمی که چه در زمان قبل از انقلاب و چه بعد از آن عشق را در طبق اخلاص گذاشتند. جوان هایشان را آماج گلوله ها قرار دادند و حالا در یک حرکت گستاخانه باید اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی از این موضوع شانه خالی کند و بگوید که تحت فشار قرار گرفتم.

اگر مسئولان اداره ارشاد با هر سخنی و عملی تحت فشار قرار می گیرند پس زمانی اندک نمی گذرد که میدان را برای اجنبی باز می کنند مگر نه این است که «یادمان باشد پیام آفتاب/ دست نااهلان نیفتد انقلاب» اما گویا نااهلان هم به میدان آمده اند تا خودی نشان دهند.

مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد که از خود اراده ندارند چگونه می توانند سکاندار یک ارگان باشند آنهایی که با نسیمی می لرزند و با بادی عقب نشینی می کنند. کم نیستند مزدورانی که در هر دوره ای می آیند و زخمی بر تن انقلاب می نشانند و می روند. حالا از سینماگران گرفته تا صدا و سیما. وای بر افرادی که شان و مقام انقلاب را به سخره می گیرند و بر اساس سیاست های از پیش تعیین شده زهر خود را می ریزند.

چه کسی از کجا می داند که متولیان اکران این فیلم باج گرفته اند تا آن را به عرصه نمایش بگذارند. اما مردم بصیر و فهیم ایران می دانند که آنهایی که به این فتنه ها دامن می زنند خود فتنه گرانی بیش نیستند که آتش آشوب ها را شعله ور تر می کنند و حتما در این میان سودی کسب می کنند.

زهی خیال باطل که که در این فیلم با استفاده از سکانس هایی که پخش می شود تلاش شده تا رئیس جمهور سابق را مسبب تمام بدبختی های فعلی مردم نشان دهد و به یاس و ناامیدی جوانان ایرانی بعد از حوادث سال ۸۸ بپردازد. مگر نه اینکه رئیس جمهور اسبق خوب بود و حالا همه کاسه و کوزه ها باید سر رئیس جمهور قبلی شکسته شود.

افراطیون در این فیلم مذهبیون را بی سواد و تازه به دوران رسیده فرض می‌کنند چراکه تصور می کنند هر کس به دنبال مد و شوی رقص و آواز و بی اخلاقی رفت روشنفکر است و می تواند جز اندیشه های برتر جامعه باشد در حالی که این ها جز طبل های توخالی بیش نیستند که فقط ادعا دارند و افراطی گری می کنند.

اتهام به نظام مقدس جمهوری اسلامی یکی دیگر از بخش های این فیلم کذایی است و چه رقت انگیز است سینما گرانی که در ایران زندگی می کنند کشور خود را به سخره بگیرند تا غربی ها آنطرف مرزها از ماست کره بگیرند و اینجاست که باید گفت از ماست که برماست. توهین به نظام و تحریف اغتشاشات سال ۸۸ چشم انداز زبونی این فیلم است و این در حالی است که مقام معظم رهبری فتنه را خط قرمز نظام دانسته اند و این موضوع محل سؤال و تأمل جدی است. کمی بیندیشیم که برای به دست آوردن شهرت، پول و مقام چه می کنیم و آب به آسیاب دشمن می ریزیم.

انتهای پیام/

 

Go to TOP