صنعتگران را دریابید؛

آفت بی مهری به جان هنرمندان

برخی از هنرمندان عزلت نشین شدند و به خاطر هزینه های گزافی که باید برای اجاره مغازه می دادند؛ سال ها در خانه ها ماندند، کار کردند و ابتدا تا انتهای عمرشان را با مهری های مسئولان گذراندند.

سید محمد حسین منتظر القائم: راسته بازار میدان امام فروشگاههای صنایع دستی بسیار دیده می شود. فروشگاههایی که حالا برخی از آنها تغییر کاربری داده شده است و وقتی از صاحبان آنها می پرسی می گویند: برای ما نمی صرفد که صنایع دستی بفروشیم. چون قیمت ها بالاست و مردم ترجیح می دهند اجناس چینی بی کیفیت را بخرند در حالی این صنایع با پوست و خون هنرمندان تهیه می شود و برای آن بسیار زحمت می کشند. بیمه یکی از مهمترین مشکلاتی است که این هنرمندان با آن روبرو هستند. مشکلی که سال هاست گریبان آنها را گرفته است. برخی از هنرمندان پیشکسوت در این رشته به دیار باقی شتافتند در حالی که با بیماری دست و پنجه نرم می کردند و بیمه هم نبودند. برخی از هنرمندان عزلت نشین شدند به خاطر هزینه های گزافی که باید برای اجاره مغازه می دادند و سال ها در خانه ها ماندند و کار کردند و از ابتدا تا انتهای عمرشان را با مهری های مسئولان هنری گذراندند.
حالا پس از این سالها علی وقفچی رئیس فراکسیون فرش و صنایع دستی مجلس شورای اسلامی اعلام کرده که ۵۰۰ هزار صنعتگر بیمه می شوند. خبر خوش دیگری که او داده است حذف مالیات بر ارزش افزوده است. موضوعی که بسیاری از هنرمندان این رشته بارها با اتحادیه و متولیان هنری کشور در میان گذاشته بودند و کسی به حرف آنها گوش نمیداد.
هر چند که همه مسئولان می دانند اگر یکی از این هنرمندان از دنیا برود دیگر کسی نمی تواند جای آن را بگیرد؛ چراکه هنر موضوعی نیست که همه به آن علاقه داشته باشند و به دنبال آن بروند. همه می دانند که هنرمندان با اندک دریافتی هایی که داشتند با دل و جان کار کردند تا توانستند به این مراحل برسند و هر کدام از آنها دنیایی از خلاقیت و نوآوری هستند که متاسفانه جوانان امروزی نمی توانند به آن مراحل برسند چون آنها بیشتر از آنکه به دنبال هنر باشند به فکر مادیات و درآمد کار هنری هستند در حالی که در موضوع هنر صحبت از مادیات در مراحل دیگر است و تنها عشق و علاقه است که فرد را به مراحل بالاتر می رساند. ما منکر مادیات در هنر نیستیم اما اینکه جوانان بخواهند در همان مراحل ابتدایی درآمد بالایی از کار هنری داشته باشند اینگونه نمی توانند پیشرفت کنند باید در این کار استخوان خرد کنند و دود چراغ بخورند تا بتوانند به این مراحل دست پیدا کنند.
«ما در شرایط فعلی به فرهنگسازی جهانی برای رسیدن به صلح جهانی احتیاج داریم. خاطرات فرهنگی ما با فرش و صنایع دستی گره خورده و فرش ایرانی پاسپورت معنوی ما و افتخاری برای کشورمان، ایران است.» این بخش دیگری از سخنان وقفی است. او گفته «ما معتقدیم در آینده ای نه چندان دور منابع درآمدی که امروز داریم کاهش پیدا می کند و هیچ چیز بهتر از گردشگری و صنایع دستی نمی تواند جایگزین نفت باشد. از این رو فراکسیون فرش و صنایع دستی را در مجلس شورای اسلامی تشکیل دادیم تا به مشکلات هنرمندان و صنعتگران در این زمینه رسیدگی کنیم.» اما با این احوال بی مهری به هنرمندان اینقدر بوده است که بسیاری از آنها هنر را رها کرده اند و به سراغ کارهای دیگری رفته اند. اگر بازارها و بازارچه های صنایع دستی در کشور گسترش پیدا می کرد کارمان به اینجا نمی رسید که کالاهای چینی بی کیفیت جای آنها را بگیرد.
توجه به وضعیت هنرمندان از بیمه تا دستمزد و ایجاد امکانات رفاهی و بستر فروش برای آنها شاید به روند وضعیت کنونی کمک کند. اگر همه این ملزومات فراهم شود بازار صادرات این هنر هم گرم خواهد شد چراکه اقتصاد هنر مهمترین موضوعی است که باید به آن توجه کرد. اقتصادی که حالا بیمار است شاید در سایه صادرات صنایع دستی جانی تازه بگیرد. اگر شرایط تولید فراهم شود؛ اما از صادرات خبری نباشد نمی توان کاری از پیش برد.
ایمد است دولتمردان و متولیان هنر با توجه به این موضوع به روند بهتر تولید و صادرات وضعیت صنایع دستی کمک کنند چراکه بیمه کردن هنرمندان تنها بخشی از وضعیت آنها را سامان می دهد و آنها هنوز به توجهات دیگری از سوی متولیان امر نیاز دارند.

انتهای پیام/

Go to TOP