نقد یک نمایش؛

این راه پر فراز، این راه پر نشیب…

یونان به عنوان مهد هنر تئاتر ، زمانه و روزگار فلاسفه ای همچون ارسطوست که مفاهیم تئاتری را با قواعد فلسفی مطرح می کردند.

مالک شیخی،معاون فرهنگی هنری حوزه هنری استان: اظهاراتی که برخی از آنها تا روزگار اکنون نیز مورد استفاده قرار می گیرد. از این رهگذر برخی نویسندگان دیگر مانند سارتر بعدها ظرف تئاتر را زمینه مناسبی برای حرف های خود می یافتند.
در واقع برخی از فلاسفه غرب وقتی به صورت معمول نمی توانستند نظراتشان را مطرح و انتشار دهند از طریق نوشتن نمایشنامه اقدام به این کار کردند.
از دیگر سو جمود، مقدس مآبی آلوده به تزویر، تحجر و رهبانیت از آن دسته مفاهیمی هستند که نزدیک شدن به آن به علت مرز باریک این مفاهیم با مسائل دینی همواره دارای خطوط قرمزی بوده که پرداختن به آن جسارت می خواهد. امشب اما در اولین اجرای جشنواره تئاتر روح الله اصفهان، نمایش ارزنده این ره که میروی با کارگردانی هنرمند جوان و خوش آتیه اصفهان محمد هاشم زاده و قلم توانمند نویسنده کاربلد مصطفی جعفری خوزانی با جسارت و هنر تمام به این موضوعات پرداخته است. نمایش خوبی که علیرغم ضیق وقت در تمرین، حوالی خطوط قرمز قدم زده است و یکی از دغدغه های اساسی انقلاب اسلامی یعنی جریان سکولار و مقدس نمایی واپسگرا را دستمایه کار خود قرار داده است. بازی ماهرانه استاد علیرضا بدری این بار در نقش یک روحانی متحجر ما را با توانمندی های این بازیگر پیش کسوت در کنار تیم با انگیزه و جوان محمد هاشم زاده روبرو می کند. رسالت نقد درونی و بارور کردن اندیشه این بار در این نمایش با شکستن تابویی اتفاق می افتد که به دور از هیاهوی پز روشنفکری شاید کمتر کسی جسارت پرداختن به آن را داشته باشد. روبرو شدن با واقعیتی که انگاره های مخاطب را از برخی روحانیون در دوران زیست حضرت امام در هم می شکند و پس از اتمام نمایش مخاطب را با دیدگاهی نو از حضرت امام بعنوان یک چهره مبارز و کاریزماتیک روبرو می کند. مبارزی دینی که دغدغه ای انقلابی دارد. دغدغه ای که ایشان در جلد ۲۱ صحیفه این چنین بیان می نمایند: خون دلی که پدر پیرتان از این دسته متحجر(روحانیون متحجر) خورده است هرگز از فشارهای دیگران نخورده است.
تبریک و خداقوت به محمد هاشم زاده ، مصطفی جعفری خوزانی و تمامی اعضای نمایش این ره که میروی که راهی به خوبستان تفکر پیش روی مخاطب نهادند.

انتهای پیام/

Go to TOP