خوشنویس معاصر اصفهانی:

هنرمندان خوشنویسی حمایت نمی شوند

هنرمند خوشنویس اصفهانی گفت: بعد از انقلاب از نظر کمیت تعداد خوشنویسان بیشتر شده است؛ اما از لحاظ کیفیت در این هنر هنوز به زمان قاجاریه و صفوی برمی گردد و پیشرفت چندانی نداشته است.

سید شمس الدین ابوالوفا حسینی در گفت و گو با هنرما با بیان اینکه خوشنویسی یک هنر کاملا اسلامی است، تصریح کرد: این هنر نسبت به سایر هنرها از تشویق برخوردار بوده است، اما چالش و مشکلی که بر سر راه خوشنویسی وجود دارد این است آنگونه که باید از آن حمایت نمی شود.

این هنرمند اصفهانی تاکید کرد: برپایی جشنواره ها در ایران به حفظ این هنر حفظ شود.

ابولوفای حسینی، خوشنویسی را یک زبان بین المللی دانست و تصریح کرد: خوشنویسی می تواند به همه مرزهای داخلی و خارجی راه پیدا کند.

بر این اساس، سید شمس الدین ابو الوفا حسینی خوشنویس، خطاط، هنرمند و مدرس ایرانی در سی ام بهمن ماه سال ۱۳۲۶ در در روستای دستنا در شهرکرد چشم به جهان گشود. پدرش که مردی کشاورز بود و محضر داشت، او را به حفظ اشعار فارسی و عربی و خوشنویسی علاقه مند کرد. وی وارد مکتب خانه شد و مقدمات علوم دینی را نزد پدر فراگرفت. پس از این به محضر امان الله کوجانی شتافت و تحصیلات به سبک جدید را نیز تا دیپلم پی گرفت.

به سال ۱۳۳۸ به همراه برادرش دکتر سیدمحمد حسینی برای ادامه تحصیل به اصفهان آمد و مدتی در مدرسه عربان (آیت الله خادمی) به تحصیلات قدیمه پرداخت. آن گاه به دانشگاه رفت و لیسانس خود را در رشته مدیریت اداری از دانشگاه گیلان دریافت کرد.

نستعلیق را از استاد حبیب الله فضائلی و نسخ و نستعلیق را از استاد نصر الله معین آموخت و در تهران از استاد فرادی بهره جست. به سال ۱۳۵۸ مدرک ممتاز انجمن خوشنویسان را به دست آورد. او از نخستین کسانی بود که در اصفهان مدرک ممتاز می‏گرفتند. پس از دوره ممتاز، از روی قرآن‏های قدیمی و خطوط مرحوم میرزا محمدرضا کلهر و مرحوم عماد الکتاب مشق کرد. او به همراهی استادانش انجمن خوشنویسان اصفهان را پایه گذاری کرد و مسوولیت هایی را در انجمن بر دوش گرفت.

آن گاه انجمن خوشنویسان را در شهرکرد مرکز استان چهارمحال و بختیاری پایه گذاری کرد. او در بیشتر جشنواره ها در بخش استادان شرکت جسته و داوری چندین جشنواره را بر عهده داشته است. همچنین پنج نمایشگاه انفرادی برگزار کرده و در تمام نمایشگاه‏های جمعی انجمن خوشنویسان ایران و اصفهان از سال ۱۳۵۸ به بعد در داخل و خارج از کشور شرکت داشته است. خط تخصصی او نستعلیق و مرکز قلم وی دو دانک (قلم چلیپایی) است.

سفارش او به هنرآموزان این است که با توجه به پیشرفت‏های علمی، فنی و تکنولوژیکی و در عصر انفجار اطلاعات به آن‏چه در صفحه مشق می‏بینند اکتفا نکنند و با استفاده از ابزارهای مدرن – همانند اینترنت – دید گسترده‏تری نسبت به مقوله خط و خوشنویسی پیدا کنند.

استاد حسینی به تدریس در دبیرستان‏ها، هنرستان‏ها، دانشگاه هنر و مراکز تربیت معلم اصفهان سرگرم است و شاگردان بسیاری را تربیت کرده. هشتاد تن از شاگردان او موفق به دریافت درجه ممتاز شده‏ اند.

وی به گردآوری نمونه خطوط خوشنویسان گذشته، تحقیق درباره خوشنویسان و بررسی نسخه‏ های خطی علاقه نشان می‏دهد و از صاحب نظران در زمینه شناخت خطوط به شمار می‏رود.

انتهای پیام/

Go to TOP