در گفت و گو با یک هنرمند ضریح ساز؛

هنرمندان کهنه کار، عزلت نشین شده اند

برخی از کهنه کاران هنر قلمزنی رو به فراموشی سپرده شده اند؛ جوانانی که وارد این شغل می شوند از سوی دولت حمایت نمی شوند. بسیاری از هنرمندان، این شغل را رها کرده اند و عزلت نشین شده اند.

به گزارش خبرنگار هنرما، کارگاهی در خمینی شهر. حسینیه ای که با یاد و نام اهل بیت علیه السلام عجین شده است. جوان هنرمند میخ ها را می کوبد بر سینه فولاد و صدای چکش هایش می پیچد وسط حسینیه. محمد مهدی عسگری، جوان ضریح ساز خمینی شهری که سالها در میدان امام رحمت الله علیه کار کرده است حالا که به حسینیه آمده است عشق به کارش افزون تر شده است چراکه اینجا همان جایی است که برای مراسم اهل البیت بر سر و سینه می زنند و این مکان مخصوص همین کار است.

  • هنر قلمزنی حال خوشی ندارد

محمد مهدی عسگری جوان ۳۹ ساله ای از کودکی وارد هنر و حرفه قلمزنی شده است. هنری که این روزها حال خوشی ندارد؛ اما عسگری هفت سال است برای مجموعه عتبات عالیات ایران فعالیت می کند.

او در گفت و گو با هنرما می گوید: قلمزنی یک هنر اسلامی انقلابی است که قدمتی هزار ساله دارد؛ آنجا که اغلب هنرمندان این رشته از افراد انقلابی و مبارزین و معاندین رژیم ستمشاهی هستند.

این هنرمند قلمزن ضریح ساز بیان می کند: انقلابی بودن در خون و پوست افراد است و هنرمندان نیز از این قاعده مستثنی نیستند؛ چگونه هنرمندی که برای اهل البیت علیه السلام قلم می زند دوستداران ائمه اطهار علیه السلام را دوست نداشته باشد و به آنها علاقه نداشته باشد.

عسگری در پاسخ به این سوال که چه تعداد اثر خلق کرده اید، می گوید: ۱۶ اثر فاخر  و ۷۰۰ قطعه مرمت خشت گریو ایوان نجف اشرف برای مکان های متبرک و حرم امامان معصوم (ع) ساخته‌ام. ساخت دو درب ورودی حرم حضرت امام حسین(ع) و اثر هنری پنجره قتلگاه که در حرم حضرت امام حسین(ع)، ساخت درب های باب شهدا هم از دیگر آثار من است.

هنر او در بسیاری دیگر از درب ها و ورودی های حرم مطهر امامان معصوم (ع) دیده می شود. عسگری در ایام محرم مشغول ساخت درب ورودی حرم حضرت مسلم (ع) بود که آن را از عتبات یزد قبول کرده است.

او در رابطه با آن می گوید: این دربی را که بر روی آن کار می کنم درب ورودی حرم مسلم ابن عقیل بنت حمیده است. خوشحالم که در ایام محرم و عاشورا بر روی این در  کار می کنم، مانند سال های قبل که در ایام دهه محرم بر روی درب های حرم آقا سیدالشهدا (ع) کار می کردم و آقا امام حسین(ع) بر من منت گذاشتند که بتوانم خادمشان باشم. وقتی که ایام محرم کار می کنم به یاد صحن و سرای آقا می افتم. به یاد غروب دلگیر عاشوراییش، به یاد سرهای در نیزه فرو رفته، به یاد طفل شیرخواره اش، به یاد قاسم و علی اکبرش (ع) و به یاد همه آنهایی که در راه حق مظلومانه شهید شدند. بله افتخار من خادمی امام حسین(ع) است و این کار به من انرژی می دهد که بتوانم قطره ای کوچک از دریای عظیم آنها باشم.

عسگری نزد استاد مهدی علمداری از اساتید برجسته ضریح سازی کار کرده و علاوه بر این آثار اثرهای متفاوت دیگری هم به زیبایی و هنرمندی خلق کرده است.

 *کهنه کاران این هنر رو به فراموشی سپرده شده اند

به بیان او، برخی از کهنه کاران این هنر رو به فراموشی سپرده شده اند؛ جوانانی که وارد این شغل می شوند از سوی دولت حمایت نمی شوند. بسیاری از هنرمندان، این شغل را رها کرده اند و عزلت نشین شده اند. برخی دیگر از آنها آثار تجاری و بی کیفیت تولید می کنند و هنر اصفهان را زیر سوال می برند. آنها برای اینکه در این کار نفسی تازه پیدا کنند باید برای آنها تبلیغ شود تا هنر آنها رونق بگیرد.

به گفته عسگری، در حال حاضر با اینکه تعداد توریست در اصفهان قابل توجه است؛ اما خرید صنایع دستی کم شده است. این روزها وجود توریست ها در اصفهان به نفع هتلداران و رستوران هاست.

عسگری درباره خاطراتش می گوید: روزی یک زن آلمانی به مغازه من آمد و من در حال کار کردن بر روی درب حرم امام حسین(ع) بودم. او با تعجب از لیدر گروه پرسید که من چه کاری انجام می دهم. من برای آنها توضیح دادم  که این اثر برای حرم امام حسین(ع) است. او پرسید: حسین(ع) کیست. حسین را به او معرفی کردند. یک لحظه احساس کردم که زن آلمانی صورتش برافروخته شد و گفت: من می توانم چند لحظه ای بر روی این اثر کار کنم و اشک از چشمانش سرازیر شد. همچنین اثر حضرت علی اصغر(ع) را که دید و برای او توضیح دادیم دوباره چشمانش از اشک لبریز شد. او یکی از موزه داران بزرگ آلمان بود.

  • افتخار می کنم که با ستاد عتبات و عالیات همکاری دارم

مهدی عسگری ادامه می دهد: توانسته ام با توکل بر خدا افتخار همکاری با ستاد عتبات و عالیات را داشته باشم و علاوه بر کارهایی که خودم انجام داده ام توانسته ام در باب نوکری اهل بیت همکاری داشته باشم؛ کار روی ضریح امام رضا(ع) پنجره قتلگاه و درب های ورودی حرم امام حسین(ع) و درب های ورودی امام جواد(ع)  و مرمت ایوان طلای حضرت علی(ع) و کار روی ضریح امام جواد(ع) که کتیبه های آن است و در سالی که گذشت توانستم قلمزمنی درب ورودی حرم مختار ثقفی و مسلم ابن عقیل که در حال حاضر در حال مونتاژ و آماده سازی به انجام رسیده است و پس از آن به عراق فرستاده می شود.

او در پاسخ به این سوال که در حال حاضر مشغول انجام چه کاری هستید، می گوید: در حال حاضر درب حرم امام حسین (ع) پایین پای حضرت علی اکبر(ع) و امام حسین(ع) در حال میناکاری و  قلمزنی است، ساخت در و مینای آن در حال آماده شدن است که تا دو ماه دیگر آماده می شود و  به عراق فرستاده می شود و در آینده ای نزدیک قلمزنی قطعاتی از زیارت نامه حضرت ابوالفضل(ع) را شروع خواهیم کرد.

عسگری بیان می کند: کار شام آخر لئوناردو داویچی، یکی از برجسته ترین و ماندگارترین آثاری است که تا به حال موفق به انجام آن شده ام و در کتاب هنرهای ماندگار به ثبت رسیده است. یکی دیگر از آثار برجسته ای که توانستم قلمزنی کنم گلدان بزرگ و برجسته ای است به وزن ۲۰۰ کیلو و طول  ۳ متری است که با موضوع به صلیب کشیدن حضرت مسیح(ع) است که در یکی از گالری های بزرگ آمریکا در معرض دید علاقمندان قرار گرفته است.

این هنرمند قلمزن ضریح ساز، قلمزنی و ساخت بزرگترین قرآن طلای جهان که به دست مکارم شیرازی و جوادی آملی پرده برداری شد را هم در سال گذشته به اتمام رسانده است.

انتهای پیام/ هنرما/

Go to TOP