نوروز در میدان امام(ره)؛

خرید آثار هنرمندان حمایت از آنهاست

طنین صبح بهاری در هفتمین روز از فروردین سال ۱۳۹۷رخنه می کند به میدان امام(ره). جایی که هنر حرمت دارد. از هر سو که بنگری یا هنر می بینی یا هنرمند.

پیرمردها و جوانانی که با خورشید دم کرده بهاری بیرون از مغازه ها نشسته اند تا طلوع به تلالو انگشتانشان حک شود و بر سینه فولادی ظرف ها نقش عشق را منقش کنند.
کلاغ های گریزان هم، هرزگاهی سیاه بال ها را تکان می دهند و کز می کنند گوشه درخت ها تا میهمان ها از راه برسند. گنجشک ها گریز نمی دانند. آرام آرام به دنبال هم پر می کشند تا نوک درخت ها و از آن بالا جیک جیک، ورود مسافران را خبر می دهند.
جوانان مغازه دار قفسه های گز و رگال های لباس را به ردیف بیرون می چینند و بیت بیت شاعری می کنند برای آنهایی که از کنارشان رد می شوند.
حالا بساط دکان های اطراف میدان پهن می شود. کیف ها و کوله ها. لباس ها و شال ها و از همه مهمتر صنایعی که با دست های هنرمندان اصفهانی به زیباترین شکل آفرینش شده است.
صدای مرد درشکه چی می پیچد وسط میدان.«آقا همه توی صف.» مسافران آمده اند تا در هفتم فروردین را میدان گردی کنند. صدای پای اسب های سربه زیر میدان می رسد به گوش عالی قاپو و مرد آلمانی سرش را از نرده های این عمارت عمود بر دل میدان بیرون می آورد.«چقدر از این بالا همه چیز زیباست.» سکوت زیبای میدان با صدای مسافران در هم می شکند. مسجد شیخ لطف الله به میهمانان لطف می کند و مسجد امام مامنی می شود برای آنهایی که به آرامش نیاز دارند.«اینجا چقدر آرامش دارد. هر بار که به میدان می آیم وارد مسجد که می شوم آرامش می گیرم.» این را دختر جوان نیجری می گوید.
ضلع غربی میدان، صدای ضرب ذکر خانه می آید و هنرمندان جوان «یا علی گویان» مسافران را به خویش می خوانند.
از هر سو که بنگری هنر است و هنرمندی. بازار آفرینش و دیگر بازارهای منتهی به میدان مملو می شود از مسافرانی که می ایستند مقابل مغازه ها و چشم ها را تیز می کنند بر خاتم های خیمه نشین، میناهای مرمری، مس های منیر و فیروزه های فریبا و می نگرند که چگونه هنرمندان با چیره دستی، نقوشی زیبا و بی نظیر بر روی ظروف حک کرده اند.«چقدر زیبا. چگونه این همه نقش ریز و برجسته در یک جا جمع شده است.» این سخن پسر جوان عرب است. او که از عراق برای تفریح به اصفهان آمده و اصفهان را شهر هنرمندانی می داند که در دنیا بی نظیر هستند.«هنرمندان اصفهانی در جهان لنگه ندارند. این را به واقع می گویم. هر بار که به اصفهان می آیم از صنایع دستی اصفهان به کشورم می برم و همه متحیر می شوند از این همه آفرینش بی نظیر.»
از یک سو صدای ضربه های چکش پیرمرد قلمزن بر روی مس ها گوش را نوازش می دهد و از سویی دیگر دست های هنرمند جوان میناکار بر روی گلدان ها می غلتد و نقشی به زیبایی هستی خلق می کند. اینجا همه هنرها در هم آمیخته است. اینجا نصف جهان است.«به عقیده من میدان امام(ره) همه جهان است. معماری بی نظیر و هنرمندان کم نظیر که همه در یک جا جمع شده است.» این گفته گردشگر آذری زبان است. او که چهار بار به اصفهان سفر کرده و هر بار میدان امام (ره) برایش جذاب تر از گذشته شده است.
همه مسافران و توریست های خارجی آمده اند تا کالای ایرانی بخرند. کالایی که ساخته دست هنرمندانی است که دود چراغ خورده اند و هر کدام در هر هنری استخوان خرد کرده اند.
پشت ویترین یکی از مغازه های فیروزه کوبی، مرد جوانی نشسته است و قلم در دست گرفته تا خطوط اسلیمی را به زیبایی هر چه تمام تر بر روی گلدان های مسی حک کند. یکی از توریست های آلمانی می گوید: بی نظیر است. واقعا بی نظیر است.
مرد جوان می ایستد و به نشانه احترام دستی بر سینه می زند.«هنر در هر قالبی که باشد ارزشمند است و افرادی که هنردوست و هنرشناس باشند در هر کجای جهان باشند برای هنر ارزش قائل هستند؛ اما برخی از افراد که قدر هنر و هنرمند را نمی دانند به راحتی از کنار آن می گذرد یا هنگامی که قیمت به آنها گفته می شود انگشت به دندان می گیرند و بی خیال می گذرند. در حالی که این هنرها ساخته دست انسان است و با هنری که صنعتی باشد متفاوت است تنها هنرشناسان این موضوع را درک می کنند.»
حالا در سالی که با شعار«حمایت از کالای ایرانی» آغاز شده است باید با خرید محصولات ایرانی از تولید کنندگان حمایت کنیم و اگر چنین نکنیم به کشور خیانت کرده ایم. یادمان نمی رود هیچگاه که تا همین چند ماه پیش ورود کالاهای چینی به میدان امام(ره) روح بسیاری از هنرمندان چیره دست اصفهان را آزرد و بسیاری از آنها ورشکست شدند و بسیاری دیگر عزلت نشین خانه ها. اما باید کمر همت ببندیم و با خرید آثار هنرمندان از آنها حمایت کنیم.

انتهای پیام/

Go to TOP